Mevrouw Koopmans,

Het is gelukt.

Gelachen!

Tot nu toe kende ik u slechts als een omhooggevallen dierenarts die in coronatijd haar shine pakte.

De vraag was groot bij talkshowredacties.

Soms kon Diederik Gommers niet van zijn vrouw.

Soms moest Ab Osterhaus zijn aan de Mexicaanse griep-paniek verdiende euro’s tellen.

Soms kon Ernst Kuipers echt niet onder het D66-klasje uitkomen, omdat Sigrid zelf een kwartiertje zou aanschuiven.

Dan brak er nooit paniek uit.

 

 

Want ze wisten: Marion Koopmans kan.

Altijd.

En bij de diehard talkshowkijkers, oud en in gedachten der dagen nog lang niet moe, viel u natuurlijk meteen in de smaak.

Als die u zagen, gingen ze prompt Maggie May zitten zingen.

Of ze kwamen (in een overmoedige bui) zelfs even uit de Sta-op-stoel van Prominent om er kijkend naar de pratende bloemetjesjurk op de bank hun eigen versie van Da Ya Think I’m Sexy uit te gooien, de hit waaraan de favoriete zanger van uw kapper zo’n pleurishekel had.

Ik zeg het maar eerlijk: ik moest u niet.

Gommers vond ik aandoenlijk.

Hoe hij het opnam voor dat geestelijk gehandicapte meisje, zó lief. En dat hij zei te stoppen met talkshowoptredens omdat hij zijn vrouw Margriet dat beloofd had (maar de ijdelheid toch telkens sterker was dan de belofte aan zijn vrouw)…

 

 

Osterhaus vond ik eh… vertrouwd.

Die bangmakerij… Die roep om meer, meer, meer maatregelen (liefst in de vorm van spuiten, want daar zit handel in voor mensen zoals jullie… En dat eeuwige glas rode wijn… Het was gewoon Mexicaanse griep revisited.

Kuipers vond ik een rat.

Nou was ik bevooroordeeld door wat ik vanuit zijn vroegere woonplaats Creil en omgeving over hem had gehoord, maar vanaf dag één dat hij op tv was dacht ik ook uit eigen waarneming: die deugt niet. Nou ja, dat bleek op 2 januari van dit jaar. Toen ging de vlag uit bij het Erasmus MC, omdat bekend werd dat hij minister werd. Voor D66. Geschaakt door Kaag.

Kaag.

Brengt me weer bij u.

Kaag en u delen een overtuiging.

Jullie haten gewone mensen.

 

 

Jullie hebben niet gewoon een beetje een hekel aan gewone mensen, jullie kijken niet gewoon een beetje op gewone mensen neer, nee, jullie háten ze echt.

Ze moeten luisteren naar de boven hen gestelden.

Ze moeten belasting betalen.

En verder hun brutale muil houden.

En als een (veel te kleine) minderheid van het gewone volk dat niet doet, vinden jullie elkaar in een klaagzang over ‘de toon’ en koketteren jullie gezellig in de media met al dan niet echte bedreigingen.

Zelfs spreken jullie, omdat jullie bij geboorte werden geïdentificeerd als vrouw, van ‘seksisme’.

Waarom ik nou eigenlijk gelachen heb?

Omdat u gisteren het verkeerde slachtoffer koos.

 

 

Schrijver/columnist Arthur van Amerongen.

Die had een grap gemaakt over de kaagiaanse afmelding van D66-minister van Klimaat en Energie Rob Jetten voor de algemene beschouwingen later deze maand.

Hij schreef: ”Tinky Winky heeft vandaag vanuit Indonesië laten weten dat hij op 21 en 22 september ongesteld is en verstek moet laten gaan tijdens de Algemene Beschouwingen na Prinsjesdag omdat hij dan eventjes ter observatie in het Radboudziekenhuis ligt. Meer kan hij er niet over kwijt omdat dit valt onder medisch geheim.”

Overduidelijk een grap.

Een pastische.

Snapt iedere gewone man of vrouw.

 

 

Die weet immers nog dat Sigrid Kaag vorige week een uurtje naar het ziekenhuis ging toen ze onwel zou zijn geworden en daardoor “helaas verstek moest laten gaan” bij het debat over de stikstof-uitspraken van haar collega-minister Wopke Hoekstra.

Om de volgende dag fris en vrolijk weer aan te schuiven bij een vergadering over de begroting voor Prinsjesdag.

Iedere gewone man of vrouw wel.

Maar u niet.

Dus wat twitterde u?

 

 

LOL.

Rob Jetten is een laffe hond.

Een laffe hond die zijn middelvinger opsteekt naar de Tweede Kamer én de Nederlandse bevolking door een of andere bijeenkomst in Pittsburgh (hoeveel CO2-uitstoot is dat?) belangrijker te vinden dan de algemene beschouwingen.

Dát stelde Arthur van Amerongen aan de kaak.

Niks meer en niks minder.

En ja, Rob Jetten is homo.

En Tinky Winky is homo.

 

 

Maar Arthur van Amerongen ‘homofoob’ noemen omdat hij uw partijgenoot Rob Jetten ‘Tinky Winky’ noemt?

Doe normaal, man mens!

Voor zover ik weet selecteerde Arthur van Amerongen zijn bedpartners altijd meer op lichaamstemperatuur dan op hoe ze bij geboorte qua geslacht werden geïdentificeerd door de vroedvrouw.

Dus bedankt voor de schaterlach.

Ga ik nu ‘Gasoline Alley’ even uit de platenkast trekken.

Track 2.

Ter nagedachtenis aan u.

Groet,

JanD

PS. Cadeautje, voor uw man Ad. Dan heeft die ook wat te doen als u weer naar Hilversum moet.

Disclaimer Het ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door maandelijkse donaties via Backme en losse donaties via Bunq. Waarvoor mijn dank. En die van mevrouw Dijkgraaf.

(Nieuw, tijdelijk € 19,45!)