We Mogen Weer 2022We Mogen Weer 2022

Beste Sophietje,

Ik weet zeker dat jij en ik dezelfde datum in onze agenda hebben omcirkeld.

Ik gewoon met een dikke cirkel met een groene Edding 1200.

Groen, in de westerse wereld de kleur van de hoop.

Jij hebt vast het Rubye-etui dat je van pappie Loek (of was het van ome Henry?) hebt gekregen voor je verjaardag uit de kast gehaald om rond de cirkel een huisje, een boompje, een beestje en natuurlijk heel veel hartjes te tekenen.

En dan door al die hartjes een pijl met aan de ene kant de S., van Sophietje, en aan de andere kant de M..

 

 

Je zet er niet de hele voornaam van M. bij.

Zo slim ben je wel.

Want je weet dat Jan Paternotte, die vandaag op de eerste dag na de grote vakantie tegenover je zit, je anders gaat pesten.

Die bladert dan stiekem door je agenda als je de kamer even verlaat omdat je moet plassen.

De smiecht.

En voor je het weet gaat-ie dan naar dat andere ratje, zodat die een vriendje bij de Story kan bellen.

Of bij de Privé.

“Sophietje is op Marruk, Sophietje is op Marruk!”

 

 

Om er daarna met dat ratterige lachje van ‘m aan toe te voegen: “En Marruk lekker niet op Sophietje, Marruk niet op Sophietje!”

En te besluiten met net zo’n leugen als toen over ome Johan, weet je nog?

“Want Marruk is een homo, Marruk is een homo!”

Goed, 15 maart 2023 dus.

Nog 216 nachtjes slapen.

Voor mij de dag waarop Nederland via de Provinciale Statenverkiezingen en daarna de verkiezingen van de Eerste Kamer éindelijk afrekent met de maffia van Mark Rutte.

Bevrijdingsdag.

 

 

De kiezer gaat eindelijk “het beste voor Nederland doen”.

Voor jou ook.

Maar dan anders.

Voor jou is het de dag waarop je weet dat je laatste spreekbeurt nadert.

Nooit meer die hijgerige ademhaling van je.

Nooit meer dat hoge stemmetje van je.

Nooit meer die wilde bewegingen met je hoofd en je handen.

 

 

Nooit meer dat geforceerde lachje van je.

Nooit meer die blik van dat konijn dat in de koplampen van een naderende auto kijkt.

Nooit meer huiliehuilie doen omdat Woeste Geert je zit te pesten.

Nooit meer ál die stress.

Dat je weet dat iedereen het aan je ziet, maar je toch moet doen alsof je het wel kunt.

En je jezelf een beetje gaat overschreeuwen.

Bevrijdingsdag?

Meer Verlossingsdag!

Want dan komen er, onvermijdelijk, nieuwe verkiezingen voor de Tweede Kamer.

 

 

Dat duurt dan nog even.

Dus je moet nog een paar keer voor de klas je onvermogen laten zien.

Maar als je weet dat het einde nadert, is dat toch anders.

Minder erg.

Je weet dat je daarna twee jaar en vier maanden heel veel gratis centjes van de belastingbetalers krijgt om lekker backpackend de wereld over te trekken.

Een soort verlengde Tienertoer.

En dat het netwerk van pappie en M. je daarna wel weer aan een baantje helpen.

Omdat er altijd wel ergens een hondstrouwe tassendrager nodig is.

 

 

15 maart 2023 dus.

Ik kan niet wachten.

Het is alleen verrekte jammer dat in de tussentijd nog even anderhalf miljoen Nederlandse huishoudens éxtra door de maffia van Mark Rutte door de armoedegrens worden geschopt.

Willens en wetens.

Groet,

JanD

PS. Cadeautje. Je mag het pas uitpakken op 16 maart 2023.

(Advertentie, tijdelijk €19,45)